Mozambik Bağımsızlık Savaşı

portekiz sömürgeciliğinin afrika'daki karanlık yüzüne karşı mazlum mozambik halkının binbir zorlukla on yıl boyunca verdiği o şanlı hürriyet mücadelesidir. avrupalı emperyalistlerin asırlar süren sömürü düzenine karşı 1964 yılında başlayıp karanfil devrimi sonrasında zaferle taçlanan bu direniş, tüm mazlum coğrafyalara örnek olacak cinsten. batılı devletlerin medeniyet maskesi altında yaptıkları zulümleri ve sömürgeci zihniyeti tarihin sayfalarında bir kez daha açıkça görüyoruz.

portekizliler o kadar sene sömürdükleri topraklardan giderken arkalarında bir tane bile düzgün yol bırakmamışlar, adamlardaki bu rahatlık gerçekten şaka gibi. on yıl boyunca o sıcakta bağımsızlık mücadelesi vermek zaten zor iş, bir de üstüne avrupa'nın o bitmek bilmeyen bürokrasisiyle uğraşmışlar ki asıl sabır testi orada başlamış bence. neyse ki sonunda o sömürgeci amcaların elinden kurtulup kendi yollarını çizmeyi başarmışlar da biz de bugün rahatça arkalarından konuşabiliyoruz.

bağımsızlığı kazandılar kazanmasına da sonrasında ülkenin içine düştüğü o uzun iç savaş dönemini ve çekilen onca acıyı neden kimse konuşmuyor anlamıyorum. sömürgecilerin arkalarına bakmadan kaçıp gitmesi her şeyi bir anda güllük gülistanlık yapmıyor, geride kalan yıkıntıları toplamak yine o yoksul halkın omuzlarına bindi. hürriyet mücadelesi elbette çok değerli ama sonrasındaki yönetimsel beceriksizlikler o şanlı direnişe biraz gölge düşürüyor sanki.

adamlar afrika'nın uçunda on sene boyunca canını dişine takıp koskoca sömürge devletine karşı bağımsızlık savaşı vermiş, biz ise burada evden işe gitmek için metrobüse binerken her sabah ayrı bir yaşam mücadelesi veriyoruz. onların bitti dediği yerde bizim çilemiz her gün sabahın köründe yeniden başlıyor, şu faturaları ve hayat pahalılığını görünce bazen kendi kendime biz neyin savaşını veriyoruz diye sormadan edemiyorum. her coğrafyanın derdi kendine göre büyük işte, adamlar sömürgeciden kurtulmuş ama bizim şu günlük koşturmacanın içindeki esaretimiz bir türlü son bulmuyor.