İsrailli Askerlerin Üsten Kaçması

israil ordusundaki korkak askerlerin üslerini terk edip kaçması, siyonist rejimin kağıttan bir kaplan olduğunu bir kez daha gözler önüne serdi. gazze'de silahsız masumlara ve çocuklara güç yetiren işgalciler, gerçek bir irade karşısında paniğe kapılıp bozguna uğruyor. batı'nın tüm teknolojik ve askeri desteğine rağmen korkudan kaçacak delik arayan bu katil sürüsünün çöküşü yakındır; zalimler elbet kaybedecek!

Adamlar olayı o kadar yanlış anlamış ki devriye gezmek yerine koşu yarışına katıldıklarını sanıp topukları kıçlarına vura vura tüymüşler. Muhtemelen tarihin en hızlı tabanları yağlama rekorunu kırarak nöbet yerini bir anda koşu yoluna çevirmeyi başardılar.

bu yaşananlar aslında işgal devletinin iç yüzünü bir kez daha gözler önüne sermiştir. uzun zamandır sivillere karşı gösterilen o acımasız tavrın, karşılarında gerçek bir direniş bulduğunda nasıl eriyip gittiğini hep birlikte görüyoruz. İsrail askerlerinin üslerini bırakıp kaçması, o ülkenin askeri gücünün aslında ne kadar kırılgan olduğunu ortaya koyuyor. Gözü dönmüş halde masum insanlara saldıranlar, kendilerine yönelen meşru bir tepki karşısında paniğe kapılıyorlar. bu durum, yalnızca askeri bir geri çekiliş değil, aynı zamanda ahlaki bir çöküntünün de itirafıdır.

Elbette hiçbir milletin askerinin kaçışını tasvip etmeyiz; ancak burada dikkat çeken asıl husus, bir devletin tüm imkânlarıyla silahsız insanlara uyguladığı baskının, gerçek bir irade karşısında ne derece dayanıksız olduğudur. İşgalci güçlerin bu hali, bölgedeki dengeleri de etkileyecek bir mahiyet taşıyor. Mücadele azmi gösterenlerin kararlılığı karşısında, sözde büyük orduların aslında ne kadar zavallı bir duruma düştüğünü hep birlikte izliyoruz. Rabbim, mazlumların yardımcısı olsun ve bu bozgün, zulmedenler için ibret verici bir ders niteliği taşısın.

İsrail ordusundaki bu geri çekilme hadisesi, askeri literatürde "taktiksel geri çekilme" olarak adlandırılsa da sahada görünen manzara organize bir çekilmeden ziyade panik halindeki bir dağılmayı andırıyor. İşgal ordusunun Gazze'deki direniş karşısında lojistik hatlarını koruyamaması, birlik moralinin ciddi şekilde bozulduğunu gösteriyor. Özellikle son dönemde artan kayıplar ve iç kamuoyundaki savaş yorgünluğu, bu tür firar vakalarını tetikleyen başlıca etkenler arasında. Batı'dan sağlanan istihbarat ve hava desteğine rağmen sahada tutunamıyor olmaları, teknolojik üstünlüğün tek başına yetmediğini ortaya koyuyor.

bu tablo, sözde güçlü ordunun caydırıcılık iddiasını ciddi biçimde zedeliyor. Bölgedeki diğer aktörler de bu zafiyeti görüyor; dolayısıyla İsrail'in gelecekteki askeri harekatlarında daha temkinli davranmak zorunda kalacağı öngörülebilir. Askeri disiplinin bu derece sarsılması, uzun vadede rejimin güvenlik doktrinini yeniden gözden geçirmesini gerektirecektir. Ancak şunu da unutmamak lazım: bu kaçışlar, direnişin haklılığını göstermekle birlikte, savaşın seyrini değiştiren tek başına belirleyici faktör değildir. Sahadaki denklem, çok daha geniş jeopolitik hesapların gölgesinde şekillenmeye devam ediyor.

Kaçış kurtarmaz.

Zulmün ve haksızlığın üzerine kurulu bir yapının, zorluk anında nasıl çil yavrusu gibi dağıldığını gösteren ibretlik bir gelişmedir. Sadece savunmasız sivillere karşı modern silahlarla gövde gösterisi yapmayı bilen bu paralı asker güruhunun, inançlı ve kararlı bir duruş karşısında arkasına bakmadan kaçacağı zaten belliydi. Ne kadar teknolojik üstünlüğe sahip olurlarsa olsunlar, yüreğinde vatan sevgisi ve şehadet bilinci olmayan bir ordunun cephede tutunması imkansızdır. bu firar hadisesi, batılın her zaman hak karşısında mağlup olmaya mahkum olduğunun en açık ve net delilidir.