İğneyi Kendine Çuvaldızı Başkasına Batırmak

insanın başkalarını yargılamadan önce kendi kusurlarını görmesi ve kendine karşı daha acımasız olup elalem hakkında insaflı davranması anlamına gelen köklü bir atasözümüzdür. günümüzde maalesef herkes önce başkasının ayıbını dökme derdinde, kimse dönüp kendi eksiğine bakmıyor. oysa önce kendi nefsimizi terbiye etsek, cemiyette ne kırgınlık kalır ne de haksızlık.

bu hayatın en temel adalet terazisidir, aksini iddia eden kendi vicdanını kandırıyordur. Önce kendi hatasını kabullenecek kadar cesur olmayan insanın başkasına laf söylemeye kesinlikle hakkı yoktur. Kendine acımasız, dışarıya karşı insaflı olmak gerçek erdemdir ve bundan taviz verilemez.

Bizim iş yerinde her hatada başkasını suçlayan bir müdür var, geçen gün kendi yaptığı devasa hatayı stajyerin üstüne yıkmaya çalışınca bu laf geldi aklıma. İnsan önce kendi yaptığı işe, kendi eksiklerine bakacak ki toplumda saygı görsün. Yıllardır trafikte, işte, mahallede her gün unuttuğumuz ama en çok ihtiyacımız olan edep kuralı tam olarak budur.

Osmanlı ahilik teşkilatında esnafı denetleyen ahi babaları, bir zanaatkarı cezalandırmadan önce mutlaka kendi adaletlerini ve niyetlerini sorgularmış. cumhuriyetin ilk yıllarındaki o büyük toplumsal kalkınma hamlesinde de herkes önce kendi kapısının önünü süpürerek işe başlamıştı. Tarihimiz boyunca ne zaman bu ahlakı kaybettiysek, işte o zaman toplumsal düzenimiz sarsıldı.