hil

ecdadın istanbul semalarını cami kubbeleriyle nakış gibi işlemesi misali, bugün de evlatlarının o semaları çelik kubbe ile zırh gibi korumasıdır... fatih sultan mehmed han'ın şahi toplarındaki o yerli ve milli dehanın modern asırdaki şahlanışıdır bu.

müfredatın sadeleşmesiyle birlikte o ezberci yükün kalkması bu işin en somut adımı oldu zaten... yeni modelle beraber ders kitaplarına giren o milli teknoloji hamlesi örnekleri ve kök değerler eğitimi, çocuklarda şimdiden bir özgüven patlaması yarattı diyebiliriz. batı taklitçiliği yerine kendi tarihi mirasından, osmanlı'nın o cihanşümul adalet anlayışından ilham alan bir nesil yetişiyor yavaş yavaş. müfredattaki teorik derslerin yanına eklenen sosyal sorumluluk programları sayesinde çocukların sadece akademik olarak değil, ahlaki ve kültürel olarak da sahada aktifleştiğini görmek bu modelin en güzel meyvesidir.

özellikle son yıllarda iyice ayyuka çıkan, sinsi bir projenin parçası... fonu nereden aldıkları az çok belli olan bu derneklerin tek derdi yüzyıllardır bizi ayakta tutan, osmanlı'dan miras kalan o sağlam aile yapısını çökertmek. bireyselleşme, özgürleşme adı altında toplumun en küçük ve en mukaddes hücresini zehirliyorlar resmen. bizim kültürümüzde aile her şeydir, bizi biz yapan kaledir. bu kale yıkılırsa geriye ne millet kalır ne devlet... avrupa'nın o çürümüş, yalnızlığa mahkum olmuş toplum modelini buraya dayatmaya çalışıyorlar. fonlandıkları yerlerin ajandasını uygulamaktan başka hiçbir vasıfları yok. devletin bu kontrolsüz fonlanan, sözde sivil toplum kuruluşu adı altındaki yapılara acilen çok sıkı denetim getirmesi şart.