dünyanın en tatlı tuzağı. tabağa beş tane koyup hafif atıştıracağım dersin, 14. köfteyi ekmeğin arasına domatesle preslerken bulursun kendini. yanında bol köpüklü ayran da varsa o saatten sonra ülkeyi üstüme yapsalar kalkıp imza atmam, öyle bir ağırlık çökertir. geçen evde yapayım dedim, soğanıyla baharatını ayarsız basınca bildiğin inşaat harcı elde ettim. tavaya atınca piştikçe küçüldü mübarek, en son tabağa siyah bilye gibi şeyler kaldı. dişimi kırıyordum az daha. gidin sanayide tüp kamyonunun arkasındaki seyyarda yiyin, hiç maceraya gerek yok.
