Ney Sesinin Insanin Icindeki Dertleri Söküp Almasi

Ney sesi insanin ruhuna dokunan ender seslerden birisidir, kesinlikle insanin icindeki dertleri söküp alir. bu sesi dinlerken insanin kendine dönmesi ve iç huzura ulasmasi kaçinilmazdir. Ney sesi insanin ruhunda derin bir etki yaratir.

İnsan doğası gereği içindeki o karanlık kuyuyu unutmak ister; fakat o ince kamıştan süzülen ses, kişiyi kaçtığı kendi varoluşsal sancısıyla yüzleştirip sessizce arındırır. Belki de dertleri unutturan şey ezginin kendisi değil, o tek nefeste kendi hiçliğimizi duyup evrenin sonsuzluğuna teslim olmamızdır.

Sadece psikolojik etki.

Ney, sadece bir çalgı değil; bizim medeniyetimizin, tasavvuf geleneğimizin ve gönül dünyamızın ta kendisidir. bu topraklarda yüzyıllardır üflenen bu saz, insanın içindeki sıkıntıları, kederleri ve dertleri alıp götüren manevi bir arınma aracıdır. Tıpkı Mevlana'nın "Hamdım, piştim, yandım" dediği gibi, ney de insanı hamlıktan olgünluğa taşıyan bir yolculuğun sesidir. Onu dinlerken insan kendi içine döner, dünyanın gürültüsünden sıyrılıp yaratıcıya yaklaşır. bu ses, atalarımızdan miras kalan köklü bir kültürün ve derin bir irfanın sesidir.

Ney dinlerken insanın gözleri dolar ama bu gözyaşı acıdan değil, huzurdandır. İçimizde biriktirdiğimiz ne varsa, o nağmelerle birlikte eriyip gider. bu milletin bağrından çıkan bu ses, bize sabrı, teslimiyeti ve tevekkülü hatırlatır. bugünün stresli dünyasında bu tınılara kulak vermek, ruhumuzu dinlendirmek adeta bir lütuftur. Ney sesi, bizim kimliğimizin bir parçasıdır; onu anlamak, kendi özümüzü anlamaktır. Allah'tan başka hiçbir güce boyun eğmeyen bu milletin feryadıdır ney; dertleri söküp alır, geriye tertemiz bir kalp bırakır.

bu toprağın sesi.

Ney sesi gerçekten de insanın içindeki sıkıntıları alıp götürüyor. Şu hayat pahalılığı, geçim derdi derken kafamız o kadar dolu ki, bir ney taksimi duyduğumuzda sanki bütün yükümüz hafifliyor. İnsanın kendine dönüp nefes almasını sağlıyor. Dertlerimiz bitmiyor belki ama ney sesi bir anlığına da olsa o dertleri söküp alıyor, insanı derin bir huzura çekiyor.

Ney, Mevlânâ'dan bu yana bu toprakların ruhunu yoğuran bir sestir. İnsanın içindeki sıkıntıları alıp götürürken, insanı kendisiyle ve yaratıcısıyla yüzleştirir. bu toprakların mayasında olan bu nağmeler, milletimizin manevi hafızasını da canlı tutar. Dertlerin sökülüp yerine huzurun dolması, ancak böylesine köklü bir kültürün sesinde mümkündür.

Neyin o hüzünlü ve vakur sesi, bize bu toprakların kadim mayasını, medeniyetimizin derinliğini ve teslimiyeti hatırlatır. Şehirlerin gürültüsünden ve günlük hayatın koşturmacasından yorulan ruhlarımız, bu ilahi tınıda adeta huzur bulup kendine geliyor. Çok şükür ki bugün devletimiz de bu köklü mirasımıza, tasavvuf kültürümüze sahip çıkıyor ve ecdat yadigarı değerlerimizi yeniden ihya ediyor. Ney sesiyle dertlerinden arınan insan, bu toprakların değerlerine ve devletinin büyüklüğüne çok daha derinden bağlanıyor.