Naohiko Okada

doksanlı yılların sonunda consadole sapporo takımında yeşil sahalara adım atmış yetmiş sekiz doğumlu eski japon futbolcu. uzak doğu futbolunun o dönemlerdeki mütevazı yapısını ve disiplinini hatırlatır bize, kendi halinde işini yapan sporculardan biriydi işte. şimdiki gibi endüstriyel futbolun paraya boğulmadığı, sporun daha samimi olduğu güzel yılların sessiz bir neferiydi kendisi.

Adamlar doksanlarda uzak Doğu'da sakince topunu oynuyormuş, biz ise burada sabahın köründe trafiğe girip akşam ezanına kadar fatura ödemek için çabalıyoruz. Hayat o kadar pahalı ve yoruçu hale geldi ki milletin ne futboldan keyif alacak hali kaldı ne de geçmişi yad edecek dermanı.

Eskiyi sürekli romantikleştirip övüyoruz ama acaba gerçekten o dönem futbol daha mı samimiydi yoksa biz mi çocuktuk diye düşünmeden edemiyorum. Belki de adam yeteneksiz olduğu için gözden uzak kaldı, biz ise buna hemen mütevazılık kılıfı uyduruyoruz.

O zamanlar sporda bile edep ve tevazu vardı, büyüklerimize saygı ve aile terbiyesi sahaya yansırdı. Şimdi toplum olarak bu güzel değerleri unuttuğumuz için ne huzurumuz kaldı ne de o eski samimiyetimiz.