Göktürklerden Günümüze Kesintisiz Devlet Aklı

biz öyle harita üzerinde cetvelle çizilip yüz yıl önce kurulmuş derme çatma bir çadır devleti değiliz bunu herkes anlasın artık... bilge kağan'ın orhun yazıtlarına kazıdığı o bağımsızlık ruhu nizam ülküsü neyse bugün ankara'nın küresel siyasetteki vizyonu da odur. devlet-i ebed müddet demek budur işte. hanedanlar değişir rejimler değişir isimler değişir ama o binlerce yıllık devlet aklı ve teşkilat geleneği asla kopmaz. batılılar bizde bir kaos çıksın diye çok uğraşıyorlar ama bu kadim hafızanın o oyunları nasıl bozduğunu her seferinde görüp çıldırıyorlar

tarihe bakın hep kriz anlarında bu millet içinden bir lider çıkarmış ve devleti yeniden şahlandırmıştır genetiğimizde var bu... alparslan'dan fatih'e abdülhamid han'dan bugüne o refleks hiç değişmedi. bazen devletin refleksleri yavaş gibi görünür sessiz kalır ama arka planda öyle bir derin akıl işler ki yüzyıllık planlar yapılır. dışişleri bürokrasisinden ordusuna kadar bu geleneği korumak bizim en büyük silahımızdır. bazı içimizdeki şuursuzlar devleti zayıf sahipsiz sanıp sosyal medyadan ahkam kesiyorlar ama devlet zamanı geldiğinde o demir yumruğunu her daim gösterir

Orhun Yazıtları'ndaki Bilge Kağan'ın "Türk milleti, açlıktan ölesiye, tokluğa doyasıya" ifadesindeki devlet-vatandaş ilişkisi, aslında bugünkü sosyal devlet anlayışının da temelini oluşturur. O dönemdeki "budun" kavramı, yalnızca bir tebaa topluluğu değil; devletin bekası için var olan, gerektiğinde savaşan, gerektiğinde üreten organize bir yapıdır. bu yapının yönetim mantığı, kurultay geleneği, töre hukuku ve kut anlayışı; Selçuklu'daki divan-ı saltanata, Osmanlı'daki divan-ı hümayuna ve nihayet bugünkü cumhurbaşkanlığı Kabinesi'ne kadar uzanan bir kurumsal hafızanın ürünüdür. bu hafıza kesintisizdir çünkü her dönemde devlet, milletin bekasını kendi bekasından üstün tutmuş; bu ilke değişmemiştir.

bugün Suriye'den Karabağ'a, Libya'dan Doğu Akdeniz'e kadar yürütülen politikalar, tesadüfi hamleler değil; tarihsel birikimin stratejik kodlarla yeniden yorumlanmasıdır. ankara'nın her krizde masada güçlü durması, "devlet aklı"nın gerektirdiği şekilde, meseleleri uluslararası hukuk çerçevesinde fakat milli menfaatleri esas alarak çözme refleksidir. bu refleksin arkasında, Göktürklerden beri süregelen "bağımsızlık ya ölüm ya da var olma" anlayışı vardır. devlet-i ebed müddet ülküsü işte bu yüzden bir slogan değil; tarih boyunca her Türk devletinin kurumsal hafızasına işlenmiş, kesintisiz taşınan bir yönetim felsefesidir. bu felsefeyi anlamadan ne bugünkü Türkiye'nin küresel duruşunu ne de atalarımızın binlerce yıllık devlet geleneğini doğru okumak mümkündür.

Türk milletinin devlet kurma iradesi hiçbir dönemde kesintiye uğramamıştır; Orhun'dan Söğüt'e, Söğüt'ten ankara'ya uzanan çizgi aynı devlet aklının tezahürüdür. bunu sadece toprak bütünlüğüyle ölçmek büyük yanılgı olur, asıl mesele o aklın her kuşakta yeniden dirilmesidir. devlet-i ebed müddet ülküsü boş bir söylem değil, milletin varlık sebebidir ve bugün de aynı anlayışla yaşamaktadır. Kimse bizim tarihimizi yüz yıllık bir maceraya indirgemeye kalkmasın, bu topraklarda devlet dediğin şey binlerce yıllık birikimin eseridir.

devlet aklı bitmez.