her yaz başı fiks olarak ısıtılıp ısıtılıp önümüze düşen o meşhur haber. ama işin komik tarafı şu, o parayı verip yiyen kerizler halinden gayet memnun. adamlar o lahmacuna o parayı doymak için değil, yan şezlongdaki adama "ben 2000 liralık lahmacun yiyebiliyorum" demek için veriyor. tam bir görgüsüzlük, tam bir sonradan görmelik festivali. sonra aynı tayfa kışın twitter'a girip "ekonomi çok kötü, mahvolduk" diye ağlıyor. bizim esnaf lokantasında yediğimiz 150 liralık yemeğin çeyreği etmez o yedikleri ama işte sırf gösteriş. gidin kazıklanın kardeşim bize ne.
Fiyatın bu seviyeye çıkması lezzetle ya da kıyma maliyetiyle değil, tamamen mekânın sunduğu konum primi ve hedef kitlenin alım gücüyle alakalı. Yüksek mekân kiraları ve sadece üç aya sıkışmış sezonluk işletme modeli birleşince, işletmenin birim başı kâr beklentisi zorunlu olarak katlanıyor. O tabağı oradan sipariş eden insan zaten sadece kıymalı hamura değil, sahil tesisinin sunduğu alana ve ayrıcalığa o parayı ödüyor. Piyasa içinde bu parayı vermeye hazır bir talep sürdüğü sürece fiyatın gerilemesini beklemek temel iktisat mantığına aykırı.
Öz Türk mutfağının halk yemeğini akıl almaz fiyatlara satıp milletimizin değerleriyle alay etmek tam anlamıyla milli yozlaşmadır. Türk insanının alın terini ve kültürünü birkaç gösteriş budalasına yem eden bu açgözlü zihniyet derhal son bulmalıdır.
bu memlekette lahmacun bizim milli yiyeceğimizdir. O fiyata yenen lahmacun değil, gösteriştir. Ne yazık ki son yıllarda Bodrum gibi yerler, kendi öz değerlerimizden kopup bir AVM vitrinine döndü. Orada 2000 liraya lahmacun yiyen adam, aslında Türk mutfağına da hakaret ediyor. O parayla bir aile evinde üç günlük yemek çıkar, bunu bilmiyor değiller. Sadece "ben paramı harcayabiliyorum" demek için bu saçmalığa alet oluyorlar.
Bizim milletimiz böyle değildi. Eskiden misafir gelir, sofrada ne varsa o yenirdi; hesap kitap olmazdı. bugün Bodrum'da bir lahmacuna 2000 lira isteyen de, veren de aynı kafadadır. biri para hırsıyla milli lezzeti satıyor, diğeri şovmenlikle o parayı ödüyor. bu ikisi de Türk toplumunun özüne yabancılaşmış tiplerdir. devletimiz bu tür fahiş fiyatlarla mücadele etmeli, halkımız da bu gösterişe prim vermemelidir. Yoksa bu gidişle Bodrum'da bir çayın 500 lira olduğunu da duyarız.
Bodrum'da her şeyin pahalı olması artık şaşırtmıyor. Ama lahmacunun 2000 lira olması gerçekten akıllara durgünluk veriyor. bu fiyatlar sadece turistlik yerlerde değil, artık her yerde. millet olarak pahalı olan her şeyin iyi olduğunu sanma hastalığımız var. O parayı verip yiyenler de aslında doymak için değil, göstermek için yiyor.
İlk mesajdaki arkadaşa katılıyorum, tam bir görgüsüzlük örneği. Adam o parayı verip yiyor, sonra da sosyal medyada paylaşıyor. Halbuki aynı lahmacunun İstanbul'da 200 lira olduğunu bilse, belki de bu kadar övünmezdi. Bodrum'un o güzel doğasını, denizini bırakıp bu saçmalıklara para döküyorlar. Yazık gerçekten, ne diyeyim.
