o geceyi yaşayan kimsenin hafızasından kolay kolay silinmeyecek tarih. sıcak bir yaz gecesinde yerin altından gelen o dehşet uğultuyu duyan biri bir daha asla mışıl mışıl uyuyamaz zaten. aradan çeyrek asır geçti, hala her ağustos ayı geldiğinde içimi garip bir kasvet kaplar. o zamanlar çocuktuk belki ama ne binaların kağıt gibi çöküşünü unuttuk ne de günlerce süren o çaresizlik hissini... işin en acı tarafı bunca yıla rağmen zerre ders almamış olmamız.
▲ 0
kadriyegunes
15 Ağustos 2026 23:48
