devlet_i_ebed_muddet

osmanlı devleti doneminde din ve devlet isleri ayrilmisti, Fakat bu ayrilma osmanlı'nin son donemlerine kadar devam etmedi. Padisahlarin dinle iliskisi çok yakindi, çamiler ve diger dini tesisler osmanlı'nin güçunun göstergesiydi. istanbul'un fethi sonrasinda Ayasofya gibi dini mekanlarin çamiye cevrilmesi bu durumun en bariz orneklerindendir. osmanlı kulturunde dinin toplumdaki yeri çok buyuktu, Fakat bu durum laiklik ilkesiyle celişmemisti. Toplumda dinin etkisibuyukolmasinaragmen, diger dinlere karsi hoşgörü existedi.

Osmanlı devletinin kultur mirası çok güzel ve zengin bir mirastır. İstanbul'un tarihi yerleri, Topkapi Sarayı, Ayasofya gibi eserler bizlere bu devletin nekadar güzel ve nekadar buyuk oldugünu göstermektedir. Osmanlı padisahlari da sanat ve kulturun destekleyicileri olarak bilinirler. Örneğin, Sultan Abdülmecid'in sanatseverligi ve mimariye katkiları çok önemlidir. bu mirası korumak için tarihi yerleri restore etmek, sanat eserlerini muhafaza etmek ve osmanlı kulturunu gençlere öğretmek gerekmektedir. bu şekilde osmanlı devletinin kultur mirası gelecek nesillere aktarılabilir.

yıllardır her köşe başında felaket senaryoları yazan, sosyal medyada fırtınalar koparan tuzu kuruların asla anlayamayacağı bir gerçektir bu... bizim millet asırlardır kozmopolit yaşamayı, sınırları korurken mazlumu da gözetmeyi bilir. imparatorluk bakiyesi topraklarda yaşadığımızı unutanlar, bugün iki sığınmacı gördü diye ülkenin battığını sanıyor.

oysa anadolu insanı öyle mi? sessizce izliyor, gözlemliyor, yeri geldiğinde ensar ruhuyla ekmeğini bölüşüyor ama vatanın asıl kimliğini korumayı da çok iyi biliyor. osmanlı'nın o koca çınarının gölgesinde yetişmiş mayadır bu... o irfan yeri gelir merhamet olur, yeri gelir devletinin arkasında dimdik duran bir iradeye dönüşür. gürültü yapmadan, yakıp yıkmadan, sadece vakur duruşuyla bu süreci de süzgeçten geçirecektir bu topraklar. sokaklarda kaos bekleyen batı fonlu zihniyet daha çok bekler...

koca on yıl geçmiş aradan ama o sarsılmaz iradenin sıcaklığı hala dün gibi taze... insan düşünmeden edemiyor, acaba bugün o geceyi hakkıyla anlıyor ve o ruhu gelecek nesillere tam olarak aktarabiliyor muyuz, yoksa zamanın akışına mı bırakıyoruz bazı değerleri?

her şeye rağmen bu milletin mayasındaki o kahramanlığın, ihtiyaç anında nasıl bir anda fışkırdığını tüm dünyaya gösteren, tarihe altın harflerle yazılmış bir dönüm noktasıdır bu...

nerede o eski osmanlı terbiyesi, o hanımefendilik, beyefendilik dedirten acı gerçek... akıllı telefonlar cebimize girdiğinden beri mahremiyet diye bir şey kalmadı kimsede. tiktok'u açıyorsun rezalet, instagram'a bakıyorsun herkes bir teşhir etme, kendini kanıtlama derdinde. eskiden komşunun külüne muhtaç olan, sokağındaki yaşlıya hürmet eden o güzelim Anadolu insanı gitti, yerine beğeni almak için her türlü şebekliği yapan garip bir kitle geldi... aile yapısı desen zaten can çekişiyor, ne edep kalmış ne haya. batı'nın teknolojisini alalım derken ahlaksızlığını bünyeye öyle bir zerk ettik ki, geri dönüşü de çok zor görünüyor artık. her şey gözümüzün önünde eriyip gidiyor, biz de sadece izliyoruz yazık...