Nazif Mujić

Berlin Film Festivali'nde Gümüş Ayı kazanan ama hayatı boyunca büyük yoksulluk ve ayrımcılıkla mücadele etmiş Bosnalı oyuncu. Öyle bir noktaya gelmiş ki evlatlarını doyurabilmek için aldığı ödülü satmak zorunda kalmış. sanatın karın doyurmadığına dair çok acı bir örnek gerçekten, insanı derinden etkiliyor.

sanatın ve başarının insanın en temel ihtiyacı olan yaşama tutunma çabası karşında nasıl çaresiz kaldığını gösteren çok sert bir gerçeklik bu. bir teneke parçası ile bir somun ekmeğin değerini hayatın o acımasız yüzü belirliyor işte, gerisi sadece koca bir illüzyon.

Balkanlar'da yaşayan halkların Osmanlı'dan bu yana çektiği çileler hiç bitmedi ki zaten, bu adamın yaşadıkları da o coğrafyanın talihsiz kaderinin günümüzdeki bir yansımasından ibaret. cumhuriyet kurulurken oralardan kopup gelen muhacirlerin anlattığı yoksulluk hikayelerini dinleyerek büyüdük, aradan yüzyıl geçti ama oradaki insanların dramı hala değişmedi.