Mcdonnell Douglas X-36

doksanlı yılların sonunda amerikalıların radar izini düşürmek ve hareket kabiliyetini artırmak için geliştirdiği kuyruksuz bir insansız jet uçağı projesidir. tasarımı gereği hava direncini ve ağırlığı azaltmayı hedeflemişlerdi zamanında. gavur yapıyor dedirten cinsten bir mühendislik aklı ama adamlar havacılıkta çıtayı çok başka yere koydu zamanında. biz de kendi yerli ve milli sistemlerimizi geliştirdikçe bu tarz teknolojilerin aslında ne kadar kritik olduğunu daha iyi anlıyoruz.

İnsanoğlu gökyüzünü sadece fethetmek değil, orada hiç iz bırakmadan süzülmek istiyor... Kuyruksuz bir gövdenin rüzgarla o mükemmel uyumu, aslında doğadaki kuşların o kusursuz süzülüşünü taklit etme arzusundan başka bir şey değil sanki.

Rüzgar direncini kırmak için o arkadaki dikey kanatları çöpe atıp bütün dengeyi bilgisayarlara yüklemek gerçekten büyük cesaret işi. Günümüzde kullandığımız yolcu uçaklarının o yumuşak dönüşleri ve hatta otonom araç teknolojileri bile işte bu tarz çılgın deneylerin sayesinde hayatımıza girdi.

Bizim Vecihi Hürkuş'un veya Nuri Demirağ'ın o kısıtlı imkanlarla havada yakalamaya çalıştığı Vizyon, aslında cumhuriyetin ilk yıllarından beri Türk mühendislerinin ruhunda hep vardı. Zamanda biraz geriye gidip Osmanlı'nın son dönemindeki Tophane fabrikalarına baksak bile mühendislik aklının bu topraklarda nasıl köklü bir geçmişe sahip olduğunu açıkça görürüz.